Tarihte kadınsız erkek olmadığı halde başlık niçin “her
şeyi bilen” 'kadın' değil de 'adam' ? diye aklınıza gelmiş olabilir. Anlatıyım
efendim. Her şeyden önce, ortada bilinecek bir konu varsa bunu bilse bilse
ancak “adam” bilir! İsterseniz Büyük Adamlar Tarihi'ne bakabilirsiniz, sayfa bilmem kaçta yazar.
Ne hikmetse; Adem ve
Havva’dan beri bir “Adam” egemenliğidir almış başını gitmiş. Paleoantropoloji’ye bakacak olursak, pre-historik dönemlerin insanı da hep “adam”
dır; 'kadın' değil! 3 milyon yıllık uzak ortak-atamız olan hominid (insanımsı, hayvan-insan)
aferensis Lucy Teyzeyi saymazsak, ortalıkta hep bir Cava Adamı, yalnızca ateşi kullanmakla
yetinmeyen ayni zamanda korları
da koruyabilen Pekin Adamı,
Neandertal Adamı, Kro-Manyon Adamı, Dmanisi Adamı, yakın zamanda Denizli'de
bulunmuş bir "adam" var; hadi onu da analım: 500 bin yıl önce yaşamış bir Homo Erectus olan Denizli Adamı... ve adı sanı henüz duyulmamış muhtelif Mağara Adamı ile muhtemelen 5000 yıl sonra ( malum gelecek uzun sürer) bulunacak olan ücretli proleter adamı..
Bir de bunlara günümüzün modern; "her şeyi bilen" TV adamını, devlet adamını, din-adamını, hukuk-adamını, siyaset-adamını,
halk-adamını; küçük-şirket-adamını, orta-şirket adamını, dev-şirket(Tekel)-adamını, "iş-adamını" değil patronun adamını, sermaye-adamını, para-adamını (para-babası, para-anası değil!) ücretli emek-gücü adamını, kafa-adamını, düşünce adamını, sanat-adamını, bilim-adamını; gemi-adamını, spor-adamını, eylem adamını, polisin-adamını, kralın-adamını, başkanın-adamını, mafyanın-adamını, bizim müdür beyin adamını, cemaat(in) adamını, düzenin-adamını, Amerika’nın adamını.. ve hayat kadınını değil hayat adamını da dahil edecek olursak, ortalık cins cins “adam”
dan geçilmez olur elbette.
Takdir edersiniz
ki tarihte ve toplumda bu kadar
cins adam varken kadınların adam yerine konulması pek münasip olmazdı herhalde. O yüzden; bu dünyaya bir efendi olacaksa o da olsa olsa ancak eşyadan, pardon, adamdan olur.. Her şey bu kadar açıkken var mı bir diyeceği olan!?
Ama, dünyaya efendi kesilmiş "her şeyi bilen" erkekler dünyasında, "tarihte ben de varım" diyen bazı kadın istisnalar yok değil. Mesela, dişiliğin, üremenin, bereketin simgesi Kybele(Kibele) adında bir ana tanrıçamız var ki, onu kim yok sayabilir ki? Hitit
imparatoriçesi ve mühür sahibi Puduhepa’yı, takma sakallı Mısır firavunu
Hatçesput'u, Antakya kraliçesi Apama'yı, İskenderiyeli bilge
Hypatia'yı, Klopatra'yı, Hürrem
Sultan'ı, hele o savaşkan Amazon kadınları kim unutabilir? ..
Modern zamanlara gelindiğinde, kendini Madam Curi gibi paraya değil de bilime ve insanlığa adamış kadınları, Rosa Luxemburg gibi ömrünü sömürüsüz bir insan toplumu yaratmaya vermiş devrimci kadınları; "soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen" ve "ya istiklal ya ölüm" diyen fedakar kuvvayi milliye kadınlarını ve Rahmetli Ayşe Teyzem gibi zeki ve iyilik sever sıradan halk kadınlarını yok mu sayalım şimdi?
Demek ki, “kadının fendinin” adamı yenebildiği dönemler de
olmuştur.. O yüzden; mütemadiyen ve papağan gibi: "ortada bilinecek bir
her şey varsa, onu, bilse bilse ancak
“adam” bilir"
demenin de bir alemi yoktur! Oğlan çocuğu doğduğunda bayram etmeye, kız çocuğu doğduğunda karalar bağlamaya bir son vermek gerek artık! Kendi başına alındığında, "kadın mı belirleyici yoksa erkek mi .." diye somut pratikten kopuk pseudo (boş, sahte) tartışmalarla da zamanı çarçur etmeyelim..
Genel olarak kadınsız erkek; erkeksiz kadın olmaz zaten. Kadın ve erkek bir ve bütündür; ve birbirlerinin tamamlayıcısıdır. İnsan ancak kadın ve erkeğin çelişkili birliği olarak insandır. Kadın olduğu için ve olduğu kadar erkek vardır; ve erkek olduğu için ve olduğu kadar kadın vardır. Her ikisinden birinin diğerine nazaran mutlak üstünlüğü ve otoritesi kabul edilemez. uzaysever Carl Sagan'ın kozmozal mekanın zeki yaratıklarına mesaj olarak kadın ve erkek figürlerini göndermesi, biz kadın ve erkekler oluşmuş bir insan medeniyetiyiz demesi, işte bu yüzdendir.
Peki; bakalım şu her şeyi bilen ve bizleri yöneten uzun siyaset ve devlet adamları hakikaten 'her şeyi' biliyor mu ? Mesela, ne bileyim, sabahleyin
fırından yeni çıkmış ekmeğin kokusundan, onun, hangi fırın işçileri tarafından
kaç saatlik fazla çalışmayla üretilmiş olduğunu biliyor mu? Ya da; maden
kömürüne şöyle bir baktılar mı, bunun, yerin bilmem kaç yüz metre dibinde çalışan
hangi vardiya-adamı tarafından ödenmemiş ücret karşılığında kan-ter içinde yer yüzüne çıkarılmış olduğunu biliyor mu ? Ve yahut da, tarihin derinliklerine indiklerinde "toplumdaki sınıflar arası eşitlik(!) değil de sınıflar arası
mücadelenin esas olduğunu" biliyor mu ?
Hem sonra; “her şey” diyoruz ama; acaba;
aslında 'her şey' dediğimiz "şey" ne; nasıl bir "şey" değil mi..? Ya “ her şey” diye bir şey yoksa..? Bakalım; doğada
“her şey” diye bir şey var mı? Gerçekte, nesnel olarak, “her şey” in, bu alemde bir
karşılığı var mı ? Yani; işte, şu gördüklerin var ya; ya da, taaa şurdan taaa
oraya kadar olanlar var ya, işte; onların hepsi(?),
her şey'dir denebilir mi? Her şey'in içeriği şudur diye bir belirleme yapılabilir mi? Kendinden kendini kendiliğinden kendi kendine üreten nesnel gerçeklikte neresi "her şey"? nereye kadar her şey"?
Bir de bakmışsınız;
meğer; her şey dediğiniz aslında donmuş bir “her şey” değilmiş. Peki ya neymiş? Daima, “her şey” dediğinden daha
eksik ve farklı bir şeymiş. Yani; “her şey”, sürekli değişim halindeki oluşmuş; tükenmez ve kalıcı bir süreçmiş. Sonsuzluğa ve tamamlanmaya yönelişmiş yani bir türlü "her şey" olamayanmış... hasılı, olayların, süreçlerin entegral bütünlüğüymüş "her şey".
Öyleyse; biz şimdi öncesiz ve sonrasız şu muazzam alemi, “her şey” ile sınırlandırabilir miyiz? İçeriğini, biçimini tanımlayabilir miyiz? Bu mümkün
mü?. İsterseniz bir deneyin; tek tek
şeyleri soyutlayarak her şey dediğiniz 'şu şey' e bir ulaşın bakalım;
ulaşabilecek misiniz? Nesnel gerçekliğin insan düşüncesinde her yansıması, nesnel olarak, tarihsel
koşullar ve durum nedeniyle; öznel olarak da, düşünce sahibinin fiziki ve
ruhsal özellikleri nedeniyle daima sınırlıysa, sınırsız olanı, sınırlı olanla,
sınırlandırabilir miyiz?
Tabiatta ve kainatta birbirlerinden ayrıl(a)maz olan sonsuz ve
sınırsız nesne, olay, süreç, ilişki ve büyüklüğü soyutlama yeteneğimiz sayesinde düşüncemizde ayırıyor; sınırlandırabiliyoruz. İşte;
o soyutlama yeteneğimiz sayesinde biz
“her şey” soyutlamasına ulaşıyoruz. Sen, her
şey dediğin anda, her şey, çoktan her şey olmaktan çıkarak başka, bambaşka bir (her) şey
olmaya, yani; “her şey” olmayana doğru yola koyulmuştur bile. O yüzden "her şey" soyutlaması bir belirsizliktir. ve zihnimizde soyut ve genel olarak vardır. Sırf bu yüzden bile "her şeyin" teorisi yapılamaz.
Dolayısıyla ve bana kalırsa, ancak; belirli ve sınırlandırılmış bir yerdeki her şeyden bahsedebiliriz. bir kasa domatesteki her şey, bir sepet
yumurtadaki her şey,
zihnindeki, beynindeki her şey, Toros dağlarındaki, Akdeniz'deki her şey, dünyadaki her şey, güneş sistemindeki her şey, hidrojen atomundaki her
şey .. bu böyle uzayıp gider.
Bütün bu “her şey” lerdeki ortak payda, hep belirli ve sınırlandırılmış bir
yerlerdeki ve zamandaki her
şeyden bahsediyor oluşumuzdur. Oysa; ışık hızıyla ya da hayal hızıyla koşan uzay atımıza binip;
yahu bu “her şey” nereye kadar gidiyor, daha doğrusu nerede başlıyor nerede bitiyor diye o (her) şey senin bu (her)şey
benim dere tepe dıgıdık dıgıdık gitmiş olsak, acaba; böyle bir yerle karşılaşabilir, aha işte şurası "her şey" diyebileceğimiz bir yere ulaşabilir miydik? Yani; artık; "hiç bir şeyin olmadığı bir kenara, bir sınıra ulaşabilir miydik ? Ve oradan, " her şeyi" arkama alıp "aaaa bak gördün mü karşıda
“hiç bir şeysizlik” var(!)mış; aha tam şurda ; karşında.. bak; “hiçlik”i görüyor musun ? Ne muhteşem bir “hiçlik”miş ama..!" diyebilir
miydik ?
İnsan merakı bu ya, daha sonra da, buraya kadar gelmişken, hiç
olmazsa şu hiçlik tarafına geçip; acaba; şu her
şey”, şu “hiçlik”ten nasıl görünüyor diye şu maddi aleme bir de “hiçlik”ten baksaydık...ve “hiçlik” tarafına geçip, “aaa baksana şu
şeylere hiçlikten bakınca ne tuhaf görünüyorlar değil mi? Şu an hiçliktesin
işte; ve hiçliğe dokunuyorsun ne muhteşem bir duygu bu değil mi..! Hele şuradaki
hiçlik’e bak sen; böylesi hiç görülmemiş
bir hiçlik !! Sonra da, ben hem
dünyamı hem de sevgilimi özledim; "hiçlik" bana göre değilmiş” deyip yeniden
maddi aleme (her şeye) dönmek ister miydik ?
Bütün bunları şundan diyorum, maddenin özündeki zamansal değişimi hesaba
katmazsak, o zaman bütün şeylerin mekansal gelişiminin nereye kadar dağılmış
olduğunu, sınırını, tespit etmiş olurduk; ve böylece kollarımızı iki yana
açarak ve her şeyi kucaklayarak, heyhat, her şey buraya kadarmış diyerek "her
şey" soyutlamasına ulaşılabilirdik belki. Tabi; o zamanda da sınırın
ötesini; yani, mekanın bittiği yerin ötesini hesaba katmak zorunda kalırdık. Ve
mekansal olanla ile mekanın ötesinde olan hiçlik diye bir 'ikilik' icat etmiş olurduk.
İkilik mi..? hepimiz bir'iz aslında; bu ikilik, ayrılık-gayrılık da nerden çıkıyor
? "menfaattir
varvarası" kim sokmuş bu nifakı aramıza, diyor Aşık Veysel.. Ne
diyelim, toplumda ve doğada ikiliği çıkarıp
başımıza musallat eden her şeyi bilenler utansın !
Peki bu hiç bir şey-sizlik yani hiçlik/yokluk nasıl bir şey ? Var
mısınız; hadi biraz metafizik yapalım; hep siyasal iktidar sahipleri ve papalık yapacak
değil ya .. nasıl ki limonun ekşiliği, sarılığı.. gibi limona dair her şey
limonun maddi varlığından kaynaklanıyorsa ve ondan ayrılmıyorsa; ya da, papanın politik günahları ve
gündelik haracı, papa olan şahsın somut ve belirlenmiş olan varlığından
kaynaklanıyorsa, hiçbirşeysizliğe/hiçliğe/yokluğa dair her şey de,
hiçliğin-yokluğun nesnel(!) varlığından kaynaklanması gerekir mantıken . Ama
öyle değil; çünkü; hiçliğin maddi varlığı yok. ya neyi var peki ? Hiçbir
şeyciği yok zavallının; yani; o, nesnel olarak şey-siz, kimi, kimsesi yok!
O, madde-siz, peki o madde-siz olunca nasıl oluyor da onu söz
konusu edebiliyoruz ? O yok ki zaten; yokluk üzerine ne denebilir ? Biz onu,
hani soyutlama yeteneğimiz vardı ya işte onunla, onun sayesinde, maddi alemi sanki yokmuş gibi farz ederek, zihnimizde ve zihnimizle hiç bir
şeyin olmadığı bir zaman ve mekan tasavvur ederek yarattık; ona hiçlik dedik. Şimdi, sadece
zihnimiz için var olan bir antiteyi sanki gerçekte de sarı limon, papanın
cübbesi gibi varmış gibi kabul ediyoruz. Demek ki; gerçekte olmayan bir şeyi,
varmış; olabilirmiş gibi varsaymış oluyoruz. Böylece hiçlik doğuyor. Biraz karışık olabilir ama; anlamlı bence bu dediklerim.
Demek ki; insan zihninin, düşüncesinin dışında, nesnel olarak,
hiçlik/yokluk/hiç bir şey-sizlik diye bir şey yokmuş.. Hiçlik, nesnel olarak
gerçekte yoksa, "aha işte bu" diyebileceğimiz “her şey” diye bir
şey de yok demektir. Çünkü "her şeyin" olabilmesi için tamamen sınırlandırılmış ve belirlenmiş bir değişmezliğin, mutlaklığın olması gerekir. Hani ışık hızıyla giden
atımızla dıgıdık dıgıdık gitmiştik ya, hiç bir şeysizliğe hiç bir zaman
ulaşamamıştık ya.. İşte öyle.. Peki ne var o zaman? sadece; kalıcı olan değişim halindeki
şeyin, kendini, kendi kendine, habire ve sürekli olarak doğa ve evren şeklinde göstermesi var. Gösteriyor da
gösteriyor... Bu gösteriden katiyen yorulmuyor ve usanmıyor... Çünkü; “ben” kalıcı olanım; ve zaten, bu alem benim; ve benim görünüşüm’dür
diyor. Kim diyor bunu? Hem özne hem de nesne olan maddi-nesnel güç. Yani; "her şey" olabilme sürecinin potansiyel ve enerjik kaynağı. Yani olmada sınır yok; ol babam ol.. Ve bu gücün tabiatı böyle: Sürekli YARATMA VE ÖZGÜRLÜK
Bir şey hakkındaki her türlü düşünce o şeyin maddi varlığından
kaynaklanıyor. Hiçlik maddi olmadığı
için, zümrütü anka kuşu gibi, nesnel olarak var olamaz. O yüzden hiçlik, kendi basına (per se) var olan
bir şey değildir. Ancak maddi varlıklara nazaran zihnin yaptığı bir soyutlamadır.
Sadece, zihin için; ve soyut olarak vardır.
Demek ki ortada, işte: “her şey!!” diyebileceğimiz bir mutlak "her şey”
yoktur. Çünkü; her şey, henüz olmamış ve fakat olacak olanların da
hesaba katılması halinde, yani 'virtuel
gerçeklik' sayesinde sürekli tazelenen/tazelenmekte ve tazelenecek olan aktuel(fiili) gerçekliktir.
Aslında bu konu, rahmetli Yılmaz Abi(Öner)’nin konusu, simdi ona
hiç girmeyeyim. Rahmetliyle Kalamış çay bahçelerinde yok Tekil’di; yok Tümel’di ve
Genel’di az tartışmadık değil. Şu 'genelleme'lere de fena kafayı takmıştı;
ve insan aklının en büyük zaafiyeti diye eleştirir dururdu genellemeleri.. Sevimli, arzulu, ve
tutkulu bir ihtiyar delikanlıydı. Melania Klein'in 'telafi' duygusunu ilk kez
ondan öğrenmiştim. Umarım olasılıkçı
determinist aleminde o çok sevdiği Einstein'ına kavuşmuştur. Ve eminim, gittiği
yerde de rahat durmayıp; yan masadan hala bir cigara istiyordur.
Sadede gelelim artık. Son
sistem filozofu Hegel'de "öz için
görünüş zorunlu" ise bu mutlak kendileşme sürecinin neresine “her şey
“diyeceksin? "O, ne olacaksa o
olan" haliyle, yani olasılıkçı determinist virtuel gerçekliğiyle,
daima, her şey'den başka bir şeydir. O, sırf ve sadece, bir kendini yeniden
üretme ve kendileşme sürecidir.. Bu yüzden, onun, 'ne olacaksa o olan' yani
henüz gerçekleşmemiş olan halini de hesaba katacak olursak, o daima, 'her şey
olmayan'dır. Yani; onu, her şey’lilikle
sınırlayamazsın; sınırlarsan, özün sonunu getirmiş olursun ki böyle bir son
yok; ve özü, 'her şeye' temsil ettirtmek suretiyle, Medeni Kanunun sanırım ikinci maddesine göre gerçeği
suistimal etmiş olursun. (Evrensel Kanun Medeni Kanun mu dinler; orası da ayrı mesele ya..)
O yüzden bizi kimse kandırmasın! Yok her şeyi bilen adamış; her
şeye kani miymiş; vakıf mıymış neymiş..!? neyse ne, yok öyle şeyler hemşerim,
ben yok diyorsam yoktur, bütün bunları, her
şey'i inceledikten sonra söylüyorum; inanın bana; yeterince metafizik
yaptım zaten! Biri bana söylesin lütfen, 'her'
neyin her'i ? Bir kasa limonun mu,
balığın mı, işşizlerin mi, asgari ücretle çalışanların mı, patronların mı, Fransız
devrimine katılanların mı, Çanakkale’de şehit olanların mı, Samanyolu
galaksisinin mi, bir hidrojen atomundaki kuarkların mı… yani, hangi bağlamda ve neredeki neyin ve kimimin her'i ? Bana bir sınır getirin yani.
Hem sonra her şeyi biliyorsunuz da ne oluyor ? Her hangi bir gerçeği,
en iyi sen biliyorsun ve açıklıyorsun. Diyelim ki köşe yazarısın; devamlı
gerçekleri açıklıyorsun; ve bilmediğin şey yok.. Nerede bir gerçek varsa acayip
açıklıyorsun.. Her kes senin için “amma da
biliyor ha!!” diyor. Ama; düşmanlarımızın
düşmanını bize düşman eden 'düşmanların düşmanı' evrensel kapitalizm afeti ile onun
dölü emperyalizmin saltanatı sürmeye
devam ediyor. Buna ne diyeceksin..?
Bana sorarsan, önemli ve ciddi bir kabahatimiz var: Yaratarak, bağımsız ve özgür yaşamak için pek bir şey
yapmıyoruz... Sadece açıklıyoruz.. Ben dahil, tehlikeyi ve tehditi gösteriyoruz. Toplumsal Düzen(leniş)i değiştirmek için daha etkili şeyler yapma vakti gelmedi mi daha?
Peki; sen yapmıyorsan kim yapacak bu işi ? Bir yapan bulunur mu
diyeceksin. Nazım'ın "ben yanmasam sen yanmasan nasıl çıkar aydınlıklar karanlığa" şiirini anımsa.
Bir cumhuriyetimiz vardı devrimle kurulan ne oldu o devrimci
cumhuriyete ? "karşı devrimlerle" o devrimi eskittiler, aşındırdılar,
eksik bıraktırdılar değil mi? Bu durumda, şimdi, cumhuriyetimizi devrim-siz
bıraktılar diye güzel bir açıklama’da
mı bulunacaksın ? Peki ama kim yapacak o devrimi yeniden, gerçeği bilmeyenler
mi !? Yoksa Kuvayı Milliye şehitlerini
mi çağıralım mezarlarından.?
Sen bütün bunları biliyorsun da, ama bildiğini yap(a)mıyorsun, neye
yaradı o bilgi o zaman, neyin çaresi oldu ? Marx’ın dediği gibi, insan,
bilgisinin gücünü bu dünyaya, nesnel gerçekliğe ait olduğunu davranışıyla, yaptıklarıyla
göstermelidir. Eğer sen (en ) iyi bildiğin bir şeyi yapmazsan, başkaları gelir kendi bildiğini
yapar.
Mesela; uzun boylu devlet-adamı ve paşam (asker-adam) siz neyi biliyordunuz şu Nato ve Pentagon hakkında ve ne yaptınız? Malumunuz; bir Nato, bir de
Süper Nato var diyorlar, ne dersiniz hakikaten Süper diye bir Nato var mı ve bu
Nato’nun neresi Süper, neresi Nato ? Güya asıl Gladio, Süper Nato’ymuş; doğru
mu bu paşam, doğru mu bu uzun boylu devlet-adamı? Bizim bildiğimiz bir Süper Ajda vardı, efsanevi sarkıcı; bir de
Süper Market bizim mahalle bakkalına karşı. Oysa, şimdi, ne çok süper var ortaklıkta; kaynıyor.. Her kes birbirine
neredeyse “süper” diyor. Süper doğrusu!! Şimdi bir de Süper Nato modası ve modeli çıkardılar
karşımıza neye hizmetse ? Sahi neye hizmet ediyor şu Süper NATO Paşam? Bu günler için yetiştirilmiş “Her şeyi bilen” Adamlara ve “çok bilmiş” kadınlarımıza sormak
lazım şimdi? Nato Demokrasisinden armuz (hiza) tutmayanları coplamaya mı yoksa !?
Bilen varsa yaparak halka anlatsın ve gerçeği göstersin o zaman, bilmek; çok bilmek, "her şeyi" bilmek, yapmaktır çünkü. Yoksa; Marx'ın dediği gibi "bilmiyorlar ama yapıyorlar" sınıfına dahil olursunuz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder